سلام دوستان
این روزها تماسهای زیادی دارم از طرف دوستانم در ایران و اکثرا از من سوال میکنند که آیا به کانادا مهاجرت کنند یا نه؟ اقامت کانادا خوبه؟ آیا من از زندگی در کانادا راضی هستم و ….خوب تا هادی پرسش و سوال در خصوص این مسائل طبیعی هست ولی سالی که من معمولا از افراد میپرسم این است که آیا شما هیچ وقت یک مدت زمان مشخصی را برای جمع بندی اطلاعات دریافتی خودتان دارید یا خیر؟ تا آباد که نمیشه پرسید و اطلاعات جمع کرد بدون اینکه هیچ تصمیمی گرفته بشه.
خوب من از خودم شروع میکنم، من در ایران زندگی خوبی داشتم، کار خوب و …و به دلایلی ناخواسته مجبور به مهاجرت شدم. اینجا هم با تمام مشکلات کوچیک و بزرگ درگیر بودم. کار، درس، زمستان سرد و کمی سخت ولی صادقانه بگم که روزهای اول حضورم در کانادا پر بود از دلتنگی و ناراحتی. ولی زمان خیلی از مسائل را به خوبی حل کرد. مثلا دور بودن از بستگان، خوب اول اینکه با این همه امکانات اینترنتی و … دیگه فاصله خیلی مفهوم نداره، ولی حس میکنم اگر ارتباطم با دوستانم در ایران از نظر کمی کم شده ولی در عوض کیفیت آن زیاد شده. من ایران که بودم خواسته و یا نخواسته با خیلیها مجبور به دوستی و ارتباط بودم ولی الان حس میکنم که با هر کسی که واقعا بخواهم تماس میگیرم و دوستانم هم در ایران همینطور.
مهاجرت به من چیزهای آموخته که مطمئن هستم که در هیچ کتابی نمیتونستم یاد بگیرم، تجربه، فرصت دنبال کردن آرزوهام، حس نو شدن در کنار تجربه زندگی در یک کشور پیشرفته و آشنا شدن با مفهوم واقعی حقوق انسان و استاندارد زندگی. به نظر شما قیمت اینها چند است؟ آیا میشه اصلا خریداری کرد. البته که نه.
من از اینکه مهاجرت به کانادا به این میزان فرصت در اختیار من گذاشت ممنون هستم. وقتی ایران بودم، خیلی چیزها برایم عادی شده بود، از رانندگی بد گرفته تا رفتار تحقیر آمیز یک فروشنده ولی الان حس میکنم که به عنوان یک انسان چه حقی دارم و واقعا هم دارم لذت میبرم.
موضوع فقط بحث کانادا و مهاجرت نیست، حرف من این است که شانس تجربه کردن را از خودتون نگیرید. دنیا به همه ما فرصت میده، فرق انسان خوش شانس و بد شانس صرفاً در استفاده از همین موقعیتها است.
از طرفی شرایط برای مهاجرت هم روز به روز در حل سخت تر شدن و پر هزینه تر شدن است. همین چند روز پیش ظرفیتهای رشتههای مهاجرتی نصف شد و تا همین چند سال پیش صحبتی از آیلتس نبود و با این شرایط به نظر میرسه باید هر سال انتظار شرایط سخت تری داشت. پس اگر تو فکر مهاجرت هستید سعی کنید که زودتر تصمیم خودتان را بگیرید. ولی همیشه شانس تجربه کردن را به خودتون بدید. فکر کردن بس است، نوبت عمل است.
خوب برای اینکه کمی هم بحث را عوض کرده باشم چند تا عکس از تابستان زیبای تورنتو میذارم. امیدوارم که سال آینده همه شما را که تمایل به مهاجرت دارید اینجا ببینم.
شاد و پیروز باشید.
salam manon az tamame rahnamayihaton baraye ma mohajeran.man ke delam arom mishe inaro mikhonam.chon kheyli delhore
daram.baz ham momnonam
سلام
مدتیه اینجا نیومده بودم.
نوشته ها تونو دوست دارم. مخصوصا عکس هایی که میذارید. از مناطق غیر down town هم عکس زیاد بذارید.
مرسی
راستی تو لینک های وبلاگم اضافه شدید.
سلام.
ممنون از مقاله بالا!به نظر من عالی نوشته اید.من هم خیلی وقته دوست دارم مهاجرت کنم ولی از روی ترس ووابستگی زیاد به مادر و.. تا حالا نتونستیم ولی الان دیگه تصمیم جدی گرفته ام.والان کلاس زبان انگلیسی وفرانسه میروم .آیا راهی هست که بتونم مادرم رو هم با خود بیاورم ناگفته نماند 2 فرزند دارم . ممنون.
سلام . امید که همیشه خوب و خوش باشید . من یه سوال داشتم ازتون که از هر کسی پرسیدم جواب درستی بهم ندادند. من خیلی وقته که تصمیم گرفتم برای مهاجرت و اینجا هم موقعیت خوبی از نظر شغلی دارم ولی دوست دارم زندگی دیگری را تجربه کنم و مشکلی که دارم اینه که من یک خواهر مبتلا به سندرم ترنر دارم که به شدت بهش وابسته هستم و نمی تونم تصور کنم که یه روزی تنهاش بذارم و برم اونور دنیا . به نطرتون شرایطی هست که من بتونم خواهرم را با خودم ببرم . در غیر این صورت بایذ قید مهاجرت رو بزنم . خواهشن در صورتی که براتون امکان داره منو راهنمایی کنیذ مرسی.
سلام و ممنون از راهنمایی های خوبتون.
من قبلن هم برای شما یه پست گداشته بودم که فکر می کنم به دستتون نرسیده. من یه مسئله اساسی برای مهاجرت دارم . لظفن در صورتی که اطلاعاتی دارید منو راهنمایی کنید. من یه خواهر دارم که مبتلا به سندرم ترنر هست و خیلی برام مهمه که باهاش باشم از طرفی می خوام برای پذیرش اقدام کنم اما وابستگی اجازه نمی ده می خوام ببینم آیا من می تونم در صورت گرفتن پذیرش خواهرم رو ببرم یا اینکه بعدن براش اقدام کنم؟ و آیا اونجا این امکان هست که به موارد اینچنینی توجه بشه یا امکاناتی در اختیارشون بزاذه؟ ممنون میشم اگه جواب بدین مرسی و ایام بکام.
ممنون از اینکه راه فرصت تجربه کردن رو یادآوری کردید.